(Сөрелерден бір кітапты қарай беріп едім, төмендегі мазмұнда парақ сырғып түсті. Ондағы жазуды елеусіз қалдырғым келмеді)

Егін екпеген жердей елеусіз ғұмыр кештік. Бір пенденің мәңгілікке кетуінен әлемнің күнәсі азаймайтыны ақиқат. Адамның бар ғұмыры түкке түсініксіз, пақыр тиынға алғысыз екенін тым ерте бағамдадық. Содан да болар, сіз үшін сайранжай, біз үшін сапаржай болған жалған аялдаманы тастап кетуге тура келіп тұр. Дәлірек айтқанда, солай сездіріп тұр. Ештеңеге сене алмай, сүйе алмай, таңқала алмай, Бақ пен сордың, мойындау мен мойындамаудың арасындағы азғана ғұмыр осылай аяқталды.

Бәрібір, жарық дүниеге жетер жұмақ жоқ. Тек санасыз болсаң болғаны.

Қош, Аспан. Мен Жерге сіңіп барам.

30.10.06

Advertisements
Бұл жазбаның орналастырылған санаттары: Категориясы жоқ. Бетбелгі жасау үшін тұрақты сілтеме.

Пікір қалдыру

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Өзгерту )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Өзгерту )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Өзгерту )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Өзгерту )

Connecting to %s