Қазанның 28-і күні жазушы Герольд Бельгердің туған күні. Жазушы 75 жасқа толды. «Парасат» орденінің ең бірінші иегері Герольд аға Қазақстандағы көптеген сыйлық пен орден иесі. Дегенмен қазіргі таңда атақ-марапат тұлғаның кемеңгерлігінің көрсеткіш бола алмайды. Сол себепті, ол кісінің басқа қырына қысқаша тоқтала кетсем. Мен ол кісіден бір-ақ рет сұхбат алғанмын. Сол себепті, ол кісі жайлы айтарым аз. Дегенмен де ол кісі туралы көп жылы-жылы пікірлер естимін. Төменде Герольд ағаның көпшілік аузында қалған кейбір сөз орамдарын беріп отырмын:
“Қазақтар “Мен қазақпын!” деген сөзді мақтанышпен айту керек”
“Үйінде бір кітабы жоқ министрді көрдім”, “Бізде Ертісбаев деген министр бар. Оны Ертісбаев емес, Иртышбаев деу керек” (:))
“Қазақша мақала жазар кезде Абайды оқимын. Орысша жазар кезде Библияны оқимын. Немісше жазар кезде Гетені оқимын. Қазақша жазар кезде қазақ боламын, орысша жазар кезде орыс, немісше жазар кезде неміс боламын”
Иә, иә осы сияқты көп арасында танымал сөз орамдары Герольд ағаға тиесілі. “Нағыз қазақ Герольдай болсын” деген халықтың өзі берген тілегіне ие болған жазушыға ұзақ өмір, шығармашылық табыс тілейміз!
Категориясы жоқ жазылған | 2 Пікірлер »
Бәрімізді қандай да бір мереке болғанда тойлаудан гөрі демалыс қызықтарытыны белгілі. Сол айтпақшы, биыл 25-ші қазан яғни, (бұрынғы) Республика күні демалмаймыз. Бұл күні осыдан 19 жыл бұрын Қазақ ССР-де егемендік декларациясы қабылданған болатын. Енді бұл күн жай, қатардағы күн болып қалды
Категориясы жоқ жазылған | 1 пікір »
(Сөрелерден бір кітапты қарай беріп едім, төмендегі мазмұнда парақ сырғып түсті. Ондағы жазуды елеусіз қалдырғым келмеді)
Егін екпеген жердей елеусіз ғұмыр кештік. Бір пенденің мәңгілікке кетуінен әлемнің күнәсі азаймайтыны ақиқат. Адамның бар ғұмыры түкке түсініксіз, пақыр тиынға алғысыз екенін тым ерте бағамдадық. Содан да болар, сіз үшін сайранжай, біз үшін сапаржай болған жалған аялдаманы тастап кетуге тура келіп тұр. Дәлірек айтқанда, солай сездіріп тұр. Ештеңеге сене алмай, сүйе алмай, таңқала алмай, Бақ пен сордың, мойындау мен мойындамаудың арасындағы азғана ғұмыр осылай аяқталды.
Бәрібір, жарық дүниеге жетер жұмақ жоқ. Тек санасыз болсаң болғаны.
Қош, Аспан. Мен Жерге сіңіп барам.
30.10.06
Категориясы жоқ жазылған | Leave a Comment »
Бүгін балалар жазушысы Бердібек Соқпақбаевтың туған күні. Қазақ оқырмандарына «Менің атым Қожа», «Чемпион», «Балалық шаққа саяхат», «Өлгендер қайтып келмейді» шығармаларымен таныс жазушы тірі болғанда 85 жасқа толар еді.
Бердібек Соқпақбаевтың шығармаларын оқып отырсаңыз, оның ар жағынан шын жүректен, ағынан жарылып әңгімелеп отырған жазушыны көресіз. Әрбір оқырманға жайдарлы қуаныш сыйлайтын жазушының шығармаларының бірі «Менің атым Қожа». Ол туралы жазушының өзі: «Өмірде адам басында болатын жайттарды, қиын-қыстау оқиғаларды тағдыр қабырғасы катпаған қаршадай кезімнен аямай-ақ үстіме үйіп-төкті. Сегіз жасымда, бірінші сыныпта оқып жүргенде, шешем өліп, жетім қалдым. Колхоздастырудың алғашқы қиын жылдары болатын. Содан соң басымнан кешкендерді ойлай бастасам, осы күннің өзінде жүрегім қақ айырыла жаздайды, Япыр-ау, қалай тірі қалдым, осы күнге калай жеттім?! «Өзім тура-лы повесть» осы толғаныстан туған дүние. Кейін оның аты «Менің атым Қожа» болып өзгертілді. Алыстан арбалап материал тасымаймын, архивтің ша-ңын жұтпаймын. Жақыннан өз басымнан кешкенді, өзім байқап-түйгендерімді, өз айналамды дорбалап жинаймын. Бір сөзбен айтсам: өзін жазатын жазушымын. Мінез-кұлык жағынан Қожа өзге емес, менің өзіме үқсайды» дейді. Дегенмен жазушының балалық шағының ащы көріністерін бұл шығармадан гөрі «Балалық шаққа саяхат» кітабы толығырақ көрсететін секілді. Онда жазушының қабырғасы қатпай-ақ, ауыр тірлікке араласуы, аштыққа төзуі, шешесінен айрылып, тұл жетім қалуы, әр үйде жүріп, мектепке баруы бәрі-бәрі асқан шеберлікпен баяндалған. Бір жазушының айтқаны бар емес пе: «Үлкен жазушы болу үшін бақытсыз балалық шақ керек» деп. Бердібек Соқпақбаевқа оқырманмен соншалықты шыншыл болуды балалық шақтың сол кермек дәмі үйреткен сыңайлы. Егер жазушының шығармаларын оқымасаңыз, оқыңыз, балалық шаққа саяхат жасап, бір жасап қаласыз.
Категориясы жоқ жазылған | 1 пікір »
БЛОГЫМ БІР ЖЕРДЕ АШЫЛАДЫ, БІР ЖЕРДЕ АШЫЛМАЙДЫ, СЕБЕБІН БІЛМЕДІМ. МӘСЕЛЕН, РАДИОДАН АШЫЛАДЫ, АЛ КЕЙБІР ОФИСТЕН АШЫЛМАЙДЫ 
Категориясы жоқ жазылған | 2 Пікірлер »
Кеше Астанаға келген француз президенті Николя Саркозиді айтам. Келіссөз барысында ол өздерін “Қазақстанның шикізаты” қызықтыратынын жасырмай айтып салды. Бұл француздарға тән ашықтық. Өз пікірлерін жасырмайды. Ол сондай ақ, 5 Франция сыятын Қазақстанды “кішкентай” деп атады. Халық санының аз екені рас. Технологиямыздың да артта екені де шындық. Өстіп қашанғы “кішкентай” ел болып жүре береміз екен?!
Категориясы жоқ жазылған | 4 Пікірлер »
Ауылдан қалаға келген әрбір қазақ кезіндегі Мұғағалидың сезімін басынан өткерген болар.
“Мотордың даусын есіте-есіте шаршадым,
Жамырап жатқан жас төлдің үнін аңсадым.
Жабағы үйді ақ жауын түтіп тұрғанда
Отырар ма еді түтінін жұтып аршаның!
Бозарып күлі, быртылдап арша, от жанып,
Отырсаң, шіркін, тигендей жарты патшалық.
Пысықтау жеңгей піспекті барып қозғаса,
Көпіршіп кетіп, сабадай саумал жатса ағып.
Шыланып суға шыршалар тұрса қапталда,
Шыршадан өріп киіктер шықса шатқалға.
Арнасы керіп, аңырап жатса ақ өзен,
Еңіреп бұлттар жер ауып бара жатқанда.
Түнерген бұлттан түңлігі таудың түрілсе,
Алыстан әзер көкжиек жүзі білінсе,
Осынай үйдің отырған зорға тентегі
Мамамада тұрған тайына дереу жүгірсе.
Төпеген нөсер толастап біраз, ес кірсе,
Бой жазайын, қасыма келші менің.
Соноу бір қырдан құлаған бері отардан
Қозының даусы-ау, қозының даусы естілсе!”
Категориясы жоқ жазылған | Leave a Comment »
Интернет дәуірінің адамдарға бергені көп. Сондай ақ, адамдардың одан жоғалтқаны да мол.
Сонымен адамдардың не жоғалтқанын түгендесек
1) Ұялы телефонның пайда болғанына дейін адамдар бір кездесуге барған кезде «қалып қалмайын» деп дәл уақытында баруға тырысты. Бүгінгі таңда кездесулерді тіпті соңғы минуттарда басқа уақытқа қоюға болады. Себебі, қалтада ұялы телефон бар емес пе? Яғни, адамдар орысша айтқанда «пунктуальность» жоғалтты.
2) Анықтама телефондарын жазатын блокнот немесе дәптер бастауды қоя бастады. Себебі, керек телефондардың барлығын интернет арқылы тауып алуға болады.
3) Ұялы телефонда қазір сағат, калькулятор, таймер, секундомер, күнтізбе, оятатын сағат, камера, фотоаппарат, диктофон т.б бар. Бұл заттарды жеке-жеке сатып алғаннан гөрі бір ұялы телефон сатып алған қолайлы әрі арзанға түседі.
4) Сіз қашан досыңыздан немесе жақыныңыздан Қазпочта арқылы хат алдыңыз? Есіңізге түспей ме? Бәлкім, өткен ғасырда емес пе?
5) Адамның есі. Ақпаратты жаттаудың немесе есте сақтауға тырысудың не қажеті бар? Олардың барлығын Google немесе Yandex арқылы іздеп табуға болады емес пе?
6) Кітапханадан өзіңе ұнайтын кітап тұрады. Алайыншы деп ойлайсың, бірақ оның электронды нұсқасын интернеттен тауып алуға болатыны есіңе түскенде “ақша кетіріп неғылам” деп өзінше үнемшіл адам болып шығасың.
(ой, бұл тізімді шексіз жалғастыра беруге болады екен! уақыт жоқ, интернет шарлау керек 
)
Категориясы жоқ жазылған | Leave a Comment »
